بسم رب الشهید

در سینه ام غمی داریم  به سنگینی۱۴۰۰ سال گناه.... ۱۴۰۰ سال سیاهی ...۱۴۰۰ سال جفا....دردی که مرهمش را نیافتم....
وقتی که طواف میکردم خانه امن الهی را و چشمانم به دنبال نور بود و کور بود....
و وقتی که آستین در دهان با صدای خاموش ناله میزدم
و آن لحظه ای که دل به تو داده بودم و ان زمانی که  از سینه اه شرر بار میکشیدم و ان دمی که دیده حسرت به درب بسته دوخته بودم و صدای کریه خنده مردان و زنان بی دل را میشنیدم....
من به نسیم مدیونم....
چه سخت است و چه جان گداز است بودن و ندیدن ...و چه وحشتناک است که تو با منی و من بی تو و  شرم آور است که تو مرهمی بر درد من و من دردم بر زخم تو.....

ببین دستانم را که پر از هیچ است....ببین هنوزم که هنوز است جامانده ام....این استقرت بک نوی بل ارض تقلک او ثری....عزیز علیّ ...عزیز علیّ...عزیز علیّ.....

نه شرم و حیا نه عار داریم از تو
اما گله بیشمار داریم از تو
ما منتظر تونیستیم آقا جان
تنها همه انتظار داریم از تو

 

سالهاست منتظر شکفتنه
اگه بارون بزنه...آخ اگه بارون بزنه......

التماس دعا
یا ام الائمه(س)

امضاء: منتظر دروغگو

نوشته شده در پنجشنبه هشتم شهریور 1386ساعت 19:41 توسط میّت| |